Jeffrey Epsteinच्या काळ्या साम्राज्याचा पर्दाफाश करणारी धाडसी पत्रकार ज्युली के. ब्राउन

अशा जगाची कल्पना करा जिथे श्रीमंत आणि शक्तिशाली लोक कायदा त्यांच्या खिशात टाकतात. जिथे अल्पवयीन मुलींना बळी पाडले जाते, पण त्यांच्या वेदना दडपल्या जातात. जिथे न्याय हा केवळ विनोद आहे. आणि मग ज्युली के. ब्राउन नावाची एकटी महिला पत्रकार या रिंगणात उतरते. ज्युली या काळ्या साम्राज्याला आव्हान देते. ती थांबत नाही, ती घाबरत नाही. ती शोधते, ती लढते आणि शेवटी, ती व्यवस्था हादरवते.

ही जेफ्री एपस्टाईनच्या कुरूप नेटवर्कची आणि ते प्रकाशात आणणाऱ्या धाडसी पत्रकाराची कहाणी आहे.

हे वर्ष २०१७ आहे, अमेरिकेत डोनाल्ड ट्रम्पचे सरकार. अचानक, बातमी येते की "अलेक्झांडर अकोस्टा" कामगार सचिव होणार आहे. अकोस्टा हा तोच माणूस होता ज्याने २००८ मध्ये एपस्टाईनला "गोडहार्ट डील" ऑफर करून वाचवले. या करारामुळे एपस्टाईनला लैंगिक तस्करी किंवा अल्पवयीन मुलांवरील लैंगिक गुन्ह्यांच्या कोणत्याही संघीय आरोपांपासून मुक्तता मिळाली, एफबीआय तपास बंद झाला आणि कोणताही संघीय खटला झाला नाही.

एपस्टाईनला फक्त दोन कमी आरोपांवर दोषी ठरवण्यात आले (किंवा ढोंग करून दाखवण्यात आले): एका अल्पवयीन मुलीला (१८ वर्षाखालील) वेश्याव्यवसायासाठी प्रवृत्त करणे आणि एका वेश्याव्यवसायाला प्रवृत्त करणे. या गुन्ह्यांसाठी त्याला फक्त १८ महिन्यांची शिक्षा झाली, परंतु प्रत्यक्षात तो फक्त १३ महिने तुरुंगात राहिला. या १३ महिन्यांत, एपस्टाईन बहुतेक वेळ "काम सोडण्यावर" होता, म्हणजेच तो दिवसा बाहेर काम करू शकत होता आणि त्याच्या ऑफिसमध्ये जाऊ शकत होता आणि फक्त रात्री तुरुंगात परत येत होता. ही शिक्षा खूपच सौम्य होती, कारण अमेरिकेसारख्या देशात त्याला या आरोपांवर आधारित जन्मठेपेची किंवा त्याहूनही मोठी शिक्षा होऊ शकली असती.

मियामी हेराल्डची प्रामाणिक आणि कष्टाळू पत्रकार ज्युली ब्राउन, गुन्हेगारी आणि न्यायाच्या जगाशी आधीच परिचित होती. ज्युलीच्या मनात प्रश्न निर्माण झाले. अमेरिकेसारख्या देशात असे काय घडले ज्यामुळे एपस्टाईनसारख्या अब्जाधीशाने डझनभर अल्पवयीन मुलींवर लैंगिक अत्याचार केले आणि फक्त १३ महिने तुरुंगवास भोगल्यानंतर सुटका मिळवली?

शक्तिशाली वकील आणि राजकारण्यांनी त्याचे संरक्षण का केले? ज्युलीने ठरवले की हे प्रकरण आता जगापासून लपून राहणार नाही. यानंतर, ज्युलीने या शक्तिशाली लोकांच्या निष्पाप चेहऱ्यांमागे लपलेले खरे चेहरे उघड करण्याचे काम हाती घेतले.

आणि ज्युलीचा संघर्ष सुरू झाला. तिने देशभर प्रवास केला आणि ६० हून अधिक पीडितांना भेटली, त्यापैकी अनेक आता तरुणी होत्या. त्यांनी वर्णन केले की एपस्टाईन त्यांना "मालिश" च्या बहाण्याने कसे बोलावायचे, त्याचा साथीदार घिसलेन मॅक्सवेल त्यांना कसे भरती करत असे आणि त्यांना कसे गप्प केले जात असे.

अखेर, ज्युलीच्या कठोर परिश्रमाचे फळ मिळू लागले. तिची खोली कागदपत्रांनी भरली गेली. हजारो पाने, न्यायालयीन फायली, पोलीस अहवाल! प्रत्येक पान एक नवीन कहाणी सांगत होते. ज्युलीच्या अथक प्रयत्नांमुळे, नोव्हेंबर २०१८ मध्ये मियामी हेराल्डमध्ये "विकृतीचा न्याय" नावाची एक स्फोटक मालिका प्रकाशित झाली. ही तीन भागांची मालिका वणव्यासारखी पसरली. हा फक्त एक अहवाल नव्हता; तो त्या पीडितांचा आवाज होता, जो वर्षानुवर्षे दाबला गेला होता. तो उच्च वर्गाच्या घाणेरड्या रहस्यांचा आणि व्यवस्थेच्या अपयशाचा पुरावा होता. प्रकाशनाच्या काही दिवसांतच जग हादरले! जगातील सर्वोच्च व्यक्तींची नावे एकामागून एक समोर येताच. संघीय अभियोक्त्यांनी खटला पुन्हा उघडला.

जुलै २०१९ मध्ये, एपस्टाईनला लैंगिक तस्करीच्या गंभीर आरोपांवरून न्यू यॉर्कमध्ये पुन्हा अटक करण्यात आली. आणि अकोस्टा यांना कामगार सचिवपदावरून राजीनामा द्यावा लागला. ज्युली ब्राउनचे मोठ्या प्रमाणात कौतुक झाले आणि त्यांना जॉर्ज पोल्क पुरस्कार सारखे सन्मान मिळाले, परंतु ज्युली तिथेच थांबली नाही. तिने "विकृतीकरणाचे न्याय: द जेफ्री एपस्टाईन स्टोरी" हे पुस्तक लिहिले. त्यामध्ये तिने केवळ तथ्ये सादर केली नाहीत तर तिचा स्वतःचा भावनिक संघर्ष, तिच्या पीडितांचे अश्रू, तिचा स्वतःचा थकवा आणि तिला पुढे नेणारा दृढनिश्चय देखील टिपला आहे.

"एपस्टाईन फाइल्स" मध्ये बिल क्लिंटन, प्रिन्स अँड्र्यू आणि इतर अनेक प्रमुख व्यक्तींसह उच्च-प्रोफाइल नावे होती. तथापि, या फायली सार्वजनिक चर्चेत आणण्यासाठी ज्युलीच्या रिपोर्टिंगला महत्त्वपूर्ण श्रेय मिळायला हवे. ज्युली ब्राउनने दाखवून दिले की पैसा आणि संबंध कितीही शक्तिशाली असले तरी, सत्याचा शेवटी विजय होतो. (भारतात उलटेच आहे.) ज्युलीच्या रिपोर्टिंगचा परिणाम आजही सुरू आहे. २०२४-२०२५ मध्ये जेव्हा नवीन फाइल्स समोर आल्या तेव्हा अनेक मीडिया हाऊसेस तिला मुलाखतीसाठी बोलावत राहिले, कारण ज्युली ब्राउन या प्रकरणातील सर्वात जाणकार आणि सखोल व्यक्तिरेखा राहिली आहे.

ज्युली ब्राउनची कहाणी फक्त एकाच प्रकरणाबद्दल नाही तर एका प्रामाणिक आणि कष्टाळू पत्रकाराबद्दल आहे जी संपूर्ण जगासाठी एक उदाहरण बनली. एक महिला जिने तिच्या कामाचा प्रचंड ताण आणि कमी पगार असूनही टिकून राहिली, जिच्या दृढतेने अनेक राजकारणी आणि अब्जाधीशांचे खरे स्वरूप जगासमोर आणले आणि सत्य सर्वोच्च आहे हे सिद्ध केले. ज्या वेळी जग विसरायला लागते, तेव्हा ज्युलीसारखे लोक आपल्याला आठवण करून देतात की न्याय कधीच मरत नाही; त्याला जागृत करण्यासाठी फक्त मजबूत लोकांची आवश्यकता असते. आणि ज्युलीने तेच केले.

(मूळ लेख - ए. एम. कुरेशी)

(अनुवाद - अभिषेक देशपांडे)