Hospital Visiting Etiquette : रुग्णालयात ॲडमिट झाल्यावर पेशंट आणि नातेवाईकांनी कोणत्या गोष्टी लक्षात ठेवल्या पाहिजे?

Hospital Visiting Etiquette आपल्याकडं दवाखान्यात ॲडमिट होणं म्हणजे फक्त औषधं, इंजेक्शन आणि रिपोर्ट्स एवढंच नसतं तर सोशल/फॅमिली गॅदरींगचं ते एक कारण बनतं.. भारतात पेशंट म्हणजे ‘सेलिब्रिटी’ असतो ज्याला नातेवाईक, मित्र, शेजारी, दूरचे मामा, लांबचे चुलतभाऊ सगळे भेटायला येतात. पण अश्या वेळी पेशंटनंही थोडंसं ‘शहाणपण’ दाखवणं फार गरजेचं असतं. सगळ्यात महत्वाचं म्हणजे तुम्ही ‘आजारी’ आहात हे विसरू नका, तुम्ही सुपरहिरो अजिब्बात नाही आहात.

कुणी बघायला आलं की भारतीय पेशंट अचानक फ्रेश होतो बसतो-बोलतो-हसतो चक्क गप्पा मारतो पण नंतर? थकवा वाढतो, परिणामी रक्तदाब वाढतो, तापही चढतो; एक गोष्ट नेहमी लक्ष्यात ठेवली पाहिजे ती म्हणजे ‘आराम’ हाच तुमचा पहिला उपचार आहे.. एरवी उर्मट असणारे अनेक आजारी लोक कुणी भेटायला आल्यावर मांजर बनतात; आलेला पाहुणा काही उठत नाही आणि हा पेशंटही काही बोलत नाही. वेळप्रसंगी अतिशय नम्रपणे म्हणा,”तुम्ही या आता, मला थोडा थकवा आलाय, जरा आराम करतो” हा उद्धटपणा नाही तर स्वतःची काळजी घेणंय.

काही पेशंट असे असतात की वाढीव माहिती देत आपल्या आजाराचं प्रदर्शन मांडतात जसं,”डॉक्टर म्हटले काहीच गॅरंटी नाही, पण मी तरलो.”,”सगळे म्हणत होते ॲापरेशन किचकट आहे पण मी घाबरलो नाही, अगदी शुद्धीत होतो डॉक्टर कापाकापी करत होते तेव्हाही..” हे सारं ऐकून सगळेच भयचकित होतात तेव्हा विनाकारण स्टोऱ्या रंगवू नका, चुकीची माहिती बाहेर ठेवा, रिअलिस्टिक अनुभव मांडा म्हणजे आजूबाजूचे गोंधळण्याऐवजी शिक्षित होतील. काही पेशंट पाहुणे निघतांना "एक फोटो काढू या” अशी आठवण करून देतात, पाहुणाही 'गेट वेल सून'चं स्टेटस टाकतो पण तुमचं आरोग्य ही तुमची खाजगी बाबंय ती खाजगीच ठेवा.

नातलग बिचारे काही प्रेमानं, काही सोपस्कार तर काही पिअरप्रेशरमुळं भेटायला येतात अन् संकेत म्हणून काहीतरी घेऊन येतात पण "माझ्यासाठी आणलंय” म्हणून सगळं तुम्हाच खाऊ नका; एरवीही आहार हा औषधाइतकाच महत्त्वाचाये. रुग्णालयात अनेकदा जनरल वॅार्ड असतो, ट्विन शेअरींग रूम असते, तुमच्या बेडशेजारी अजून एक पेशंट असतो आणि त्यालाही ‘आराम’ हवा असतो तेव्हा मोठ्याने बोलणं-फोनवर स्पीकर लावून बोलणं,"मै हॅाकी का बहोत बडा खिलाडी था"छाप बोलणं टाळा.

घरी लोक गॅासिप करतात ठिके पण काही लोकं रुग्णालयात पाहुणे आले की सुरू होतात,"डॉक्टर काही लक्ष देत नाहीत, सिस्टर गप्पा मारत बसतात..ब्ला..ब्ला.."

तक्रार योग्य वेळी आणि योग्य ठिकाणी करा. काही लोकांना आजारपण म्हणजे चघळायला नवा विषय मिळतो; सतत एकच विषय "मी बरा होईन ना?”,"कधी डिस्चार्ज मिळेल?” आजारी पडल्यावर तुम्ही फक्त मुलभूत गोष्टी तरी पाळाच एक म्हणजे आशावादी रहा आणि दुसरं मन मजबूत ठेवा.. त्रास होतो एकदम मान्यंय पण तुमचा चेहराच ‘निराश’ असेल तर सगळे घाबरतात आणि तुमचं हास्य सगळ्यांना धीर देतं; तेव्हा प्रयत्नपुर्व का होईना हसा-विश्वास ठेवा-थोडा धीर धरा..

आजारी असणं म्हणजे असहाय्य असणं नव्हे; ते म्हणजे स्वतःच्या आरोग्याची जबाबदारी घेणं... रुग्णालयात कुणी भेटायला आल्यानंतर तुम्ही थकला नाहीत, मन हलकं वाटलं आणि झोप छान लागली तर समजा तुम्ही लवकरात लवकर ‘बरे’ होणार आहात !